DraftSight cena: licencja wieczysta, licencja sieciowa i porównanie wersji

To jest zdanie, dla którego warto przeczytać tę stronę, i nie ma go na żadnej polskiej stronie o cenach DraftSight. Dokumentacja producenta rozstrzyga sprawę wprost: Professional i Premium to licencjonowanie wyłącznie na dwanaście miesięcy, a Enterprise i Enterprise Plus kupuje się przez sprzedawcę i są dostępne jako subskrypcja dwunastomiesięczna albo licencja wieczysta, czyli zakup jednorazowy z opcją dopłaty za utrzymanie.

Konsekwencja jest praktyczna i kosztowna. Firma, która chce mieć edytor DWG na własność, nie może po prostu kupić najtańszej wersji Professional i przestać płacić. Musi przejść na Enterprise, a Enterprise działa wyłącznie na licencji sieciowej wydawanej przez serwer licencji, czyli SNL albo DSLS. To znaczy, że do zakupu dochodzi maszyna, która ten serwer utrzyma, i ktoś, kto go skonfiguruje.

Dla jednoosobowej pracowni jest to bariera realna i uczciwie ją tu stawiamy: wieczysty DraftSight nie jest produktem dla pojedynczego stanowiska bez infrastruktury. Dla firmy z kilkoma stanowiskami i własnym serwerem to żadna przeszkoda, bo serwer licencji zwykle i tak już stoi. Licencja sieciowa ma przy tym zaletę, o której sklepy nie piszą: puli nie przypisuje się do konkretnych osób, więc pięć licencji obsłuży osiem osób, które nie rysują jednocześnie.

Warto też wiedzieć, czym różni się Enterprise od Enterprise Plus, bo różnica ceny jest dwukrotna. Enterprise to funkcje wersji Professional plus pełne wsparcie techniczne, wdrożenie i licencjonowanie sieciowe. Enterprise Plus to funkcje wersji Premium, czyli dodatkowo modelowanie 3D, w tej samej oprawie sieciowej. Jeśli zespół pracuje wyłącznie w dwóch wymiarach, dopłata do wersji Plus jest dopłatą za funkcje, których nikt nie otworzy.

DraftSight kupuje się prawie zawsze zamiast czegoś innego, więc sam cennik niewiele mówi bez punktu odniesienia. AutoCAD LT kosztuje 2 040 zł netto rocznie i nie ma wariantu wieczystego, pełny AutoCAD 8 240 zł netto rocznie, również wyłącznie w abonamencie. Wieczysty DraftSight Enterprise za 2 558 zł zrównuje się z AutoCAD LT po 1,25 roku, a wobec pełnego AutoCAD kosztuje 31,0 procent jednego roku.

W dłuższym horyzoncie różnica przestaje być różnicą cen, a staje się różnicą modeli. Pięć lat jednego stanowiska w AutoCAD LT to 10 200 zł, w pełnym AutoCAD 41 200 zł, a w DraftSight Enterprise bez utrzymania 2 558 zł, bo drugiej faktury nie ma. Wobec pełnego AutoCAD mówimy o różnicy 38 642 zł na jednym stanowisku, czyli 93,8 procent.

Uczciwe zastrzeżenie, bez którego to porównanie byłoby manipulacją: to nie są programy o tym samym zakresie. DraftSight jest przede wszystkim edytorem DWG do dokumentacji dwuwymiarowej i pod tym względem realnie konkuruje z AutoCAD LT, a nie z pełnym AutoCAD, który ma modelowanie 3D, zestawy branżowe i AutoLISP. Porównanie z pełnym AutoCAD ma sens tylko w jednym przypadku: gdy firma płaci za pełną wersję, a używa jej wyłącznie do płaskich rysunków, co zdarza się częściej, niż ktokolwiek chce przyznać.

Warto też zestawić DraftSight z pozostałymi zamiennikami DWG, bo to jest realny wybór przy takim zakupie. Pełne cenniki i porównanie funkcji rozkładamy przy cenie AutoCAD LT, licencji wieczystej AutoCAD, cenie BricsCAD oraz cenie ZWCAD. Różnica jest przede wszystkim taka, że BricsCAD i ZWCAD sprzedają licencje wieczyste również w wersji stanowiskowej, więc nie wymuszają serwera licencji.

Od strony prawa tak, od strony praktyki jest to trudniejsze niż przy Microsofcie i warto znać obie odpowiedzi, zanim ktoś zapłaci. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-128/11 przesądził, że sprzedaż kopii programu w Europejskim Obszarze Gospodarczym wyczerpuje prawo do jej dalszej dystrybucji, jeśli spełnione są cztery warunki: pierwsza sprzedaż nastąpiła w EOG, licencja jest wieczysta, została w pełni zapłacona, a sprzedający trwale usuwa u siebie kopię.

Wieczysty DraftSight spełnia drugi warunek, ale tylko w wersjach Enterprise i Enterprise Plus, bo pozostałych producent wieczyście nie sprzedaje. I tu pojawia się prawdziwa przeszkoda, która nie ma nic wspólnego z prawem autorskim. Te wersje działają wyłącznie na licencji sieciowej wydawanej przez serwer licencji SNL albo DSLS, powiązanej z konkretną instalacją po stronie posiadacza. Nie przekazuje się więc klucza z ręki do ręki, tylko trzeba doprowadzić do ponownego wydania licencji na serwer nabywcy, a to prowadzi przez sprzedawcę i producenta.

W praktyce oznacza to jedną zasadę, której nie warto łamać dla żadnej oszczędności: najpierw potwierdź u sprzedawcy, że przepisanie tej konkretnej licencji na twój serwer jest wykonalne, i dopiero potem zapłać. Odwrotna kolejność kończy się tym, że kupujący ma dokument i numer, a nie ma działającego stanowiska. Komplet dokumentów, którego trzeba zażądać od sprzedającego, opisujemy przy przeniesieniu licencji, a warunki prawne wtórnego obrotu przy legalności oprogramowania.

Jest też sytuacja odwrotna, o której myśli się rzadziej, a bywa warta więcej. Firma, która migruje z DraftSight na coś innego albo zwija dział projektowy, zostaje z wieczystymi licencjami, które nie tracą ważności, tylko przestają być używane. To nie jest odpad, tylko aktywo, i jego wartość policzy wycena oprogramowania.